گزارش از نوزدهمین کنگره جهانی ایمنی و بهداشت کار

موضوع:

رکود اقتصاد جهانی وتاثیر آن بر ایمنی و بهداشت کار

بسط، گسترش ایمنی و بهداشت کار و پیش­گیری از حوادث ناشی از کار و بیماریهای شغلی به عنوان عنصر کلیدی در ماموریت بنیادی سازمان بین المللی کار (ILO) محسوب  می­گردد.
 رکود در اقتصاد جهانی بر ایمنی و بهداشت کارگران و شرایط کاری تاثیر منفی داشته است. اگرچه هنوز زود است تا درباره اثرات دراز مدت آن بر روی نرخ حوادث و بیماریهای ناشی از کار بحث نمود، اما شواهدی وجود دارد که نشان میدهد پیشرفت­های چندین ساله در زمینه بسط، گسترش ایمنی و بهداشت کار کمرنگ شده است. زیرا بنگاه­ها به سختی در تلاشند تا به فعالیت­های خود ادامه دهند، اگرچه آمارها ممکن است کاهش حوادث و بیماریها را در بعضی از زمینه ها نشان دهند، این می تواند به خاطر کاهش تعداد کارگران باشد. این ضربه ناشی از رکود اقتصادی در هر مورد می­تواند به صورت عمومی از یک کشور تا کشور دیگر و از یک بخش کارگری با بخش دیگر متفاوت باشد.
 دولت ها در زمان رکود اقتصادی با کاهش بودجه مواجه می­باشند و ارائه خدمات عمومی در چنین وضعیتی معمولاً قطع یا کاهش می­یابد و در مواردی تعداد بازرسی­ها، اطلاع­رسانی، توصیه­ها و الزامات قانونی در رابطه با ایمنی و بهداشت کار کاهش یافته است. شرکت­ها ممکن است کاهش هزینه­های مربوط به پیش­گیری و امور حفاظتی و بهداشتی را به دلیل رکود اقتصادی در نظر گیرند. در این صورت است که استانداردهای ایمنی و بهداشت کار در عمل آسیب خواهند دید و علاوه بر آن در صورت کاهش بودجه تامین اجتماعی هزینه­های بهداشتی خود به خود افزایش پیدا خواهد کرد. امروزه به دلیل پیشرفت تکنولوژی و ارتقای ایمنی احتیاج به آموزش وجود دارد و همواره رشد تقاضا در رابطه با آموزش و تحصیل در زمینه ایمنی و بهداشت کار افزایش یافته که در زمان رکود اقتصادی، تامین منابع مالی آموزش و تحصیل احتمالاً در معرض خطر می­باشد. از سوی دیگر مشغله مدیران به واسطه افزایش فشار بر شرکت­ها به دلیل رکود اقتصادی می­تواند، منجر به کاهش توجه مدیران به سیستم­های  مدیریت ایمنی و بهداشت کار گردد. به عنوان مثال جداول تعمیر و نگهداری به علت کمبود بودجه ممکن است، زمان آن طولانی شود و یا خرید تجهیزات جدید به تاخیر بیافتد که این بدین معنی است که کارگران مجبورند با تاًسیسات، تجهیزات و ابزار قدیمی و بعضاً خطرناک ادامه کار دهند. عوامل دیگر همچون فاکتورهای روانی، مثل تنش، آزار و اذیت و خشونت در کار یک آسیب جدی در زمان رکود اقتصادی محسوب می­گردد. مطالعات نشان می­دهد که فاکتور تنش(روانی) حدود 50 تا 60 درصد از روزهای کاری از دست رفته را نشان می­هد و هزنیه­های سنگینی را در پی خواهد داشت که چنانچه موضوع امنیت شغلی افراد متزلزل شود هزینه­های تنش­زدایی برای افراد و جامعه بیشتر خواهد شد. در زمان رکود اقتصادی، تمامی بخش­های کاری در معرض خطر قرار دارند از جمله آنهایی که به صورت سنتی دارای فعالیت می­باشند. مثل بخش‌های مالی، خدماتی، عمومی و ... تحقیقات همچنین نشان می­دهد که در زمان تنش کاری میزان افسردگی و اعتیاد افزایش می­یابد و در این زمان باید موضوع ایمنی و بهداشت کار مورد توجه بیشتری قرار گیرد و با روش­های مناسب جهت پیش­گیری اقدامات موثر صورت گیرد.

محمد اصابتی

مدیر کل بازرسی کار